Workshop Renate Hoenselaar – Ik heb de regie over mijn eigen lichaam!

Workshop: Ik heb de regie over mijn eigen lichaam!

Het thema ‘het spanningsveld tussen eigen regie en professionele hulpverlening!’ roept veel bij me op. Ik hoor hulpverleners vaak zeggen dat de cliënt met seksueel misbruik ‘gewoon aan het werk moet’. Dat hij of zij zich moet concentreren op het hier en nu en dat het geen zin heeft om je te richten op het verleden. De teneur is: ‘stel je niet aan en ga door met je leven’. Vooral uit de hoek van de cognitieve gedragstherapie hoor ik dit soort geluiden.

Hulpverleners zijn bang voor seksueel misbruik

Als therapeut loop ik hier tegenaan bij collega hulpverleners, dus ik kan me voorstellen dat cliënten daar ook echt last van hebben. Hulpverleners schrikken terug voor het daadwerkelijk aan de slag gaan met het trauma van seksueel misbruik.

  • bang om teveel op te rakelen
  • bang dat de cliënt het niet aankan
  • vinden dat het ‘hier en nu’ belangrijker is, dan wat de cliënt ervaren heeft in het verleden

Maar als de hulpverlener bang is om aan de slag te gaan met het trauma, doen zij de cliënt te kort. Want het verwerken van het seksueel misbruik, dat is nou net waar de cliënt hulp bij nodig heeft.

Hulpverleners begrijpen de realiteit van seksueel misbruik niet

Er zijn hulpverleners die werkelijk niet begrijpen dat  je verleden in je lichaam gehuisvest is en dat je dit niet zomaar in een kluis kunt zetten, de sleutel kunt weggooien en verder kunt gaan met je leven alsof er niks gebeurd is. Daardoor ontkennen ze de realiteit van de cliënt, voor wie het trauma van seksueel misbruik de kern is van alle problemen. De cliënt die dagelijks leeft met de lange termijn gevolgen van dat verleden. Logisch dus dat er een spanningsveld ontstaat tussen eigen regie en professionele hulpverlening.

Ik kan niet bepalen wat goed is voor jou!

In mijn werk als dans- en bewegingstherapeut met seksueel misbruik staat de ‘eigen regie’ van de cliënt voorop. Dat is omdat ik niet voor een ander kan bepalen wat goed is, hoe het lichaam voelt en wat men wel of niet aankan. Ik kan wel er naast staan, het samen uitzoeken, samen puzzelen en samen kijken hoe en wat het beste werkt. De cliënt helpen om het lichaam weer te gaan voelen, gevoelens weer toe te laten, het lichaam weer te accepteren. Ja, ik weet oefeningen, daarvoor ben ik opgeleid, en die reik ik aan maar de ander houdt de regie. Ik beweeg mee!

Het proces van meanderen

Het respecteren van de ‘eigen regie’ van de cliënt is een uitdaging voor de hulpverlener. De cliënt bepaalt waar de grens ligt. De cliënt geeft aan wat goed voor hem/haar is. De cliënt wordt zich bewust van lichaamssignalen en gaat hiernaar handelen. De cliënt zegt ‘stop’, omdat het voor vandaag even genoeg is. Of de cliënt wil doorgaan waar jij zou willen stoppen….
Het proces is een weg van meanderen, een stap vooruit doen en weer blijven staan of misschien zelfs wel even achteruit of zijwaarts stappen, een hand geven en weer afstand nemen. Voor hulpverleners is het belangrijk om empathisch te zijn, mee te bewegen en niet ‘beter te weten’ wat goed is voor de ander.

De inhoud van de workshop

In deze workshop zal ik over dit proces vertellen maar ik zal vooral laten ervaren hoe het is om mee te bewegen. Om je aan te passen aan de cliënt en toch het proces voorwaarts te laten gaan. Ik zal oefeningen aanreiken die direct en confronterend kunnen zijn voor cliënten met seksueel misbruik maar die, juist omdat de cliënt zijn eigen regie houdt, ondersteunend en genezend zijn in het proces.

Daarnaast heb ik een klant van mij, Gonnie, bereid gevonden om met jullie haar ervaringen te delen over het hebben van regie tijdens de therapie. Meer weten over Gonnie? Zij deelt een deel van haar verhaal op ‘Ik meld het’ .

Renate Hoenselaar – Vaktherapie dans – Arnhem

Naar het aanmeldformulier >>